เพราะเหตุใดคุณควรมอง Getsuyoubi No Tawawa ในช่วงเวลานี้!

เรื่องย่อ Getsuyoubi no Tawawa วันจันทร์อันเด้งดึ๋ง

Okazaki Tomoya เจอกับเด็กสาวตัวเล็กๆที่เขาทำผิดพลาดหลายคราวสำหรับเพื่อการเพียรพยายามบอกกับเธอ ท้ายที่สุดหญิงสาวก็พูดแล้วก็ถามว่าเธอจะแสดงอะไรให้เขาดูได้ไหม โทโมยะเห็นด้วยแล้วก็ถูกพาไปที่ลานที่มีรั้วรอบขอบใกล้

เด็กผู้หญิงเดินไปที่ประตู รวมทั้งเมื่อเธอคว้าสลัก หันหลังและก็ยิ้มให้โทโมยะและก็สั่นศีรษะอย่างไม่เห็นด้วย เมื่อนั่งยองๆอยู่หน้าประตู เธอเริ่มผิวปากเพลงที่ไม่คุ้นเคย ซึ่งทำให้ผีเสื้อโผล่ออกมาจากต้นไม้และเต็มลาน เมื่อหันกลับมาทางโทโมยะ เธอยื่นมือขอร้องขอให้เขาถอดออก

โทโมยะเดินไปข้างหน้าและโอบแขนคุณไว้ก่อนจะบีบมันให้แน่น ในช่วงเวลาที่พวกเขากำลังเดินออกจากสนาม คุณมองขึ้นไปที่ Tomoya และก็ถามว่าเขาจะอาศัยอยู่ตรงนั้นกับเธอเพื่อที่พวกเขาจะได้เล่นร่วมกันทุกวี่ทุกวันจนกระทั่งพวกเขาจะตายหรือเปล่า?

โทกะเป็นสาวที่ทำงานที่ทำงานหนักและอยากได้ทำให้งานของเธอง่ายดายมากยิ่งขึ้นด้วยการทำงานลดน้อยลง วันหนึ่งเจ้านายของคุณขอให้คุณทำแผนการสำหรับบริษัทใหม่ โทวกะเริ่มทำโปรเจ็กต์ใหม่และก็พบว่าตัวเองมีเวลาเกินพอสำหรับงานของตัวเอง พรุ่งนี้ โทกะตื่นสายและรู้ตัวว่าเธอตื่นสายทุกวัน เธอถามตัวเองว่าฉันยุ่งมากมายหรือเปล่า

Kitase ผู้ช่วยของ Touka เป็นคนขี้คร้าน แต่ว่าก็เป็นคนทำงานที่ดีเช่นเดียวกัน คิตาเสะเป็นคนที่ดูแลงานศึกษาค้นคว้าวรรณกรรมทั้งหมดที่โทวกะอยากได้สำหรับชั้นเรียนของคุณ ซึ่งมีความสำคัญมากขึ้นเรื่อยๆเมื่อโทวกะอยู่นิ่ง

อยู่มาวันหนึ่ง ตอนที่โทวกะกำลังเดินไปตามทางเดินในสถานศึกษาอุตสาหะรีบให้เร็วที่สุดเพราะมาสาย คุณเห็นคิตาเสะนั่งอ่านหนังสือการ์ตูนอยู่ที่โต๊ะแทนที่จะดำเนินการ แม้จะขัดใจ

เรื่องราวเริ่มต้นด้วยเด็กหญิงวัยรุ่น Kotoko ที่กลัวการอยู่ตามลำพังคนเดียวมาก คุณพึ่งพาพี่ชายของเธอสำหรับในการดูแลคุณและไม่มีสหายที่โรงเรียน อยู่มาวันหนึ่งเธอรู้ว่าพี่ชายของเธอจะไม่ไปสถานศึกษาสักสองสามวันเหตุเพราะลักษณะของการป่วย โคโตโกะตัดสินใจเข้าพบสาวดังในสถานที่เรียนเพื่อขอเป็นเพื่อนกับพวกเธอ แม้กระนั้น พวกเขาผลักคุณออกไปรวมทั้งเย้าแหย่คุณ โคโตโกะกลับบ้านเพียงแต่พบว่าไม่มีพี่ชายของคุณรวมทั้งคุณไม่มีใครดูแลเธอ

Kotoko อุตสาหะหาอะไรทำสนุกสนานๆทำและเดินเล่นในป่าด้วยตัวเอง แม้กระนั้นคุณรู้สึกกลัวและก็มีสถานะการณ์ย้อนหลังเกี่ยวกับเวลาที่มีคนเพียรพยายามโจมตีคุณในป่าเหล่านั้นในตอนที่เธอยังเด็ก คุณพยายามอย่างมากที่จะลืมความทรงจำพวกนั้นรวมทั้งความเป็นจริงที่ว่าคุณอยู่คนเดียว แม้กระนั้นเมื่อช่วงเวลากลางวันแปลงเป็นตอนกลางคืน เธอไม่อาจจะโหยกเหยกความรู้สึกกลัวรวมทั้งเหงาหงอยของเธอได้

เมื่อกลับถึงที่บ้าน

Leave a Reply

Your email address will not be published.